اونی که هر روز به من سر میزد

امروز به من سنگ میزنه.

اونی که امروز به من سنگ میزنه

به بیگانه ها سر میزنه.

بیگانه اکه سنگ بزنه دردشو میشه تحمل کرد.

ببین منو حرف من اینجاست

سنگهارو دوست میزنه…

باز دوباره تنهاییو شبو سکوتت

باز دوباره یاد تو و غم نبودت

باز دوباره بهت میگم تنهام گذاشتی

 رفتیو این بغضو توی صدام گذاشتی 

می خوام بهت بگم پیشم بمون اما نمیشه

 می خوام بهت بگم نرو نرو مگه چی می شه ؟ 

بعد تو پرسه می زنم شبای سردو خسته رو 

 تو رفتیو منو حس پشت سرت گفتم نرو

هر شب شمیمِ یادِ تو را نوش می کنم.

من نغمه حضورِ تو را گوش می کنم.

با اسمِ تو گشوده شوَد قفلِ درب ها.

بی لطفِ تو خرافه بوَد جمع و ضرب ها.

بینش پر از غنچه کند باغِ خانه را.

زلفت به آسمان برد شأنِ شانه را.

خاکم جوانه زار شوَد از طلوعِ تو.

قلبم بنفشه بار دهد با شروعِ تو.

غمخانه را صفا دهد لطفِ باغبان.

 شیرین تباه نمی کند شوقِ طالبان.

ایثار و مهر و وفا رسمِ عاشقی است.

صبر و ثبات و تحمّل شرطِ لایقی است.